Alle begin is moeilijk

Ik ben daar zo ongelooflijk jaloers op hé, op mensen die het zo goed kunnen uitleggen.

En ik kan dat eigenlijk ook wel redelijk goed, ik weet dat van mijn eigen, als ik er maar lang genoeg kan over nadenken. En de beste manier om mijn gedachten een beetje op een rijtje te krijgen is van ze op papier te zetten, of op de computer in dit geval.

“Dieu Toch” bestaat al langer dan vandaag. In een vorig leven was ik er van overtuigd dat ik per sé moest meedoen met de hype, iederéén had z’n blog dus waarom ik niet? En het ging vlotjes, heel vlotjes. Meer dan dertigduizend views heb ik toen verzameld, en inééns had ik er geen zin meer in (luiheid? tijdsgebrek?). Dan maar het hele zootje in de prullenmand gekieperd, tot nader order. Mede door het feit dat ik mijn blogadres vree wijs en vree uniek vond, wou ik het niet helemaal in de verdoemenis doen verdwijnen. Voor als ik later, je weet maar nooit, nog eens goesting kreeg.

De titel van mijn blog is geïnspireerd op die keer dat ik met een hamer met volle kracht op mijn vingers in plaats van op een nagel geklopt heb wat resulteerde in een welgemeende DJU TOCH GODVERDOMME.

%d bloggers op de volgende wijze: